Uitdroging: wanneer u ORS echt nodig hebt

Kort antwoord

Bij diarree of braken vult water het volume aan, maar niet de elektrolyten; orale rehydratiezouten doen dat wel, dankzij hun exacte verhouding van natrium, kalium en glucose. Maak een zakje klaar met alleen water, in het aangegeven volume, zonder suiker toe te voegen, en drink het in slokjes binnen 24 uur. Onmisbaar voor kinderen, ouderen en mensen met verminderde afweer.

Rehydratiezouten werken niet door het water dat ze leveren, maar door de exacte verhouding tussen natrium en glucose.

Hebt u vocht verloren door diarree of braken, dan vult water alleen het volume aan, maar niet de elektrolyten. Daar komen orale rehydratiezouten (ORS) in beeld: een poeder dat u in water oplost en dat natrium, kalium, chloride, citraat en glucose bevat in heel precieze verhoudingen. Het is geen verbeterd “water met suiker en zout”. Het is een geregistreerd geneesmiddel, en juist de verhouding maakt dat het werkt.

Dat gezegd hebbende: ze zijn niet altijd nodig. Een gezonde volwassene met een lichte buikgriep die normaal drinkt en eet, hoeft niets te kopen. Het criterium is wie u bent en hoeveel u verliest, niet of u wel of geen diarree hebt.

Waarom de verhouding zo belangrijk is

In de dunne darm wordt glucose actief opgenomen en neemt daarbij natrium en water mee. Dat is het natrium-glucose-cotransport. Tijdens diarree raakt het opnamemechanisme voor natrium verstoord, maar dat van glucose blijft intact. Daarom zorgt een oplossing met de juiste hoeveelheid glucose ervoor dat de darm water blijft opnemen, zelfs terwijl hij het verliest. Dat is de farmacologische basis die in de productinformatie van de AEMPS staat.

Dat is ook waarom improviseren misgaat. Doet u te veel suiker erbij, dan wordt de oplossing te geconcentreerd en trekt ze water naar de darm toe in plaats van het op te nemen: de diarree wordt erger. Doet u te weinig natrium erbij, dan vult u niet aan wat u kwijt bent. De productinformatie is daar duidelijk over: het zakje moet worden opgelost met alleen water en in precies het aangegeven volume, en er mogen geen andere ingrediënten zoals suiker worden toegevoegd.

Wat er echt in zit

De WHO en UNICEF herzagen de klassieke formule in 2004 en adviseerden een lagere osmolariteit. Met de verlaagde formule daalde de behoefte aan ongeplande infuusbehandeling bij kinderen met 33 %, nam de hoeveelheid ontlasting met ongeveer 20 % af en het braken met ongeveer 30 %.

In Spanje bestaan meerdere geregistreerde formules naast elkaar. Hier zijn drie referenties, in mmol per liter klaargemaakte oplossing:

Bestanddeel ORS met verlaagde osmolariteit (WHO) Sueroral Hiposódico Sueroral Casen
Natrium 75 50 90
Kalium 20 20 20
Chloride 65 41 80
Citraat 10 10 10
Glucose 75 111 111
Totale osmolariteit 245 mOsm/l

Het verschil in natrium tussen de ene en de andere is geen merkdetail: het past bij verschillende situaties. De formules met meer natrium zijn ontworpen voor diarree met veel volume; de natriumarme voor de gangbaardere gevallen in landen met goede toegang tot zorg. Twijfelt u welke bij u past, dan is dat precies het soort vraag dat aan de toonbank van een apotheek in twee minuten wordt opgelost.

Hoe u ze klaarmaakt en inneemt

Wat de productinformatie zegt, samengevat:

  • Eén zakje per liter drinkwater (of het volume dat op uw verpakking staat: er bestaan ook zakjes voor een halve liter). Zo nodig kunt u het water eerst koken.
  • De oplossing niet koken nadat u ze hebt klaargemaakt, en er niets aan toevoegen.
  • Op kamertemperatuur drinken, binnen 24 uur na het klaarmaken. Wat overblijft in de koelkast, en na 24 uur weggooien.
  • Beetje bij beetje. Te snel drinken kan braken uitlokken. Gebeurt dat, stop dan tien minuten en ga verder met kleinere, frequentere hoeveelheden.

Over hoeveel u drinkt: de algemene richtlijn in de productinformatie voor volwassenen is 200 tot 400 ml oplossing per keer diarree, en er is geen maximale dagdosis vastgesteld: dorst regelt de benodigde hoeveelheid vrij goed. Bij kinderen vanaf een jaar is de richtlijn ongeveer 200 ml per keer diarree, langzaam gegeven, in porties van 25 tot 30 ml elke 10 tot 15 minuten. Bij zuigelingen en elk jong kind bepaalt de kinderarts de dosering: daar wordt niet geïmproviseerd.

Iets wat nog steeds verrast: een licht dieet is niet nodig. Onderzoek ondersteunt geen beperkende diëten bij virale buikgriep. Komt de eetlust terug, dan kunt u weer normaal eten, ook als de diarree nog niet over is.

Wie ze zou moeten gebruiken en wie ze niet nodig heeft

Niet iedereen met diarree heeft ORS nodig. Volgens de criteria van het Amerikaanse NIDDK (onderdeel van de National Institutes of Health) kunnen de meeste gezonde volwassenen met een virale buikgriep vocht en elektrolyten aanvullen met water, sap, bouillon of sportdrank, en zoute crackers helpen ook.

ORS worden de aangewezen keuze in deze gevallen:

  • Kinderen, voor wie direct een orale rehydratieoplossing wordt aangeraden.
  • Ouderen.
  • Mensen met een verzwakte afweer.
  • Volwassenen met hevige diarree of met tekenen van uitdroging.

En er zijn situaties waarin ORS gecontraïndiceerd zijn en u ze niet op eigen houtje mag nemen. De productinformatie van de AEMPS noemt: nierinsufficiëntie, diabetes, ernstig en aanhoudend braken, darmafsluiting of darmperforatie, bekende slechte opname van glucose, niet kunnen slikken, te vroeg geboren baby’s en kinderen jonger dan een maand. Houd er ook rekening mee als u een natrium- of kaliumarm dieet volgt, want één zakje levert van beide relevante hoeveelheden.

Over sportdranken: dat zijn geen geneesmiddelen en ze hebben niet de samenstelling van ORS. Voor een gezonde volwassene met lichte klachten kunnen ze dienen als extra vocht; ze vervangen geen rehydratiezouten wanneer die aangewezen zijn.

Wanneer een arts raadplegen

Zoek zonder te wachten medische hulp als een van deze signalen optreedt:

  • Tekenen van uitdroging: duizelig bij het opstaan, heel weinig of zeer donkere urine, droge mond en lippen, ingevallen ogen, snelle ademhaling of snelle hartslag. Elk daarvan rechtvaardigt een medische beoordeling op dezelfde dag.
  • Aanhoudend braken waardoor u geen vocht kunt binnenhouden. Kunt u niet drinken, dan is de weg via de mond niet meer de oplossing.
  • Bloed in de ontlasting of koorts. Behalve een reden om een arts te raadplegen, is het een reden om geen vrij verkrijgbare middelen tegen diarree op eigen houtje te nemen.
  • Diarree die niet afneemt na een paar dagen, of erger wordt in plaats van beter.
  • Uitdroging bij een baby, een jong kind of een oudere. Hier moet de drempel om een arts te raadplegen lager liggen, en bij klachten bij een kind is het verstandig direct de kinderarts te bellen.
  • Nierziekte, diabetes of verminderde afweer als onderliggende aandoening: overleg voordat u ORS neemt, niet erna.

Deze informatie is voorlichtend en vervangt geen beoordeling door een zorgverlener. Gebruikte bronnen: Productinformatie Sueroral Hiposódico, AEMPS/CIMA; Productinformatie Sueroral Casen, AEMPS/CIMA; Gezamenlijke verklaring WHO/UNICEF over de klinische behandeling van acute diarree (2004); Treatment of Viral Gastroenteritis, NIDDK (National Institutes of Health).

Dit artikel is gegenereerd met kunstmatige intelligentie en is vóór publicatie niet beoordeeld door een apotheker of een andere zorgverlener. Het kan fouten of verouderde informatie bevatten: overleg altijd met een zorgverlener voordat u een advies opvolgt.

Deze informatie is algemeen van aard. Zij vervangt geen consult bij uw arts of apotheker, die uw persoonlijke situatie kan beoordelen.

Heeft u een vraag over uw behandeling?